Kısa Metraj

Her şey bir nefesle başlar. Derin bir nefesle içini doldurur yaşam. Yaşam dediğin nedir ki?

Kendini belli belirsiz hissettiren nemin teninde yarattığı ağırlık. Kuvvetle çekersen sinüslerinde alacağın bahar kokusu. Dudağının kadehine oluşturduğu basıncın dilinde buruk bir tatla karşılık verdiği soğuk beyaz şarabın. Kulaklarına çalınan ney sesinde gizli çöl kumlarında ordan oraya dairesel savruluşun. Dilinde gezdirdiğin kaşarın tuzlu tadı, pürüzsüz dokusu. Gözlerinin içinden geçip içinin de derinine varan manzaran. Küçücük hanelerine başka başka dünyalar sığdıran, aynı yeryüzünde bambaşka evrenlerde yaşadığın komşuların. Ağzından çıkanlar. Aklından geçenler. Zaman zaman bunların taban tabana zıtlaşması. Kalbinden geçenler. Beyninden geçenler. Zaman zaman bunların taban tabana zıtlaşması. Çatışmalar. Çatışmaların sulhu.Dönüşümün. Her seferinde başkalaştığını sanman. Ama aslında hep başa sarman.

Eninde sonunda insansın işte. Neticede insansın.

Akışta kal. Nefes aldığın sürece kanırt zevklerin dibini. Islanmış toprağın kokusunu çek içine. Üşü serinde, parmaklarına batsın kıl köklerin. Bakış zifiri karanlık gecede, göremediğin gözlerin içine aksın bakışların. Kokla, değdirme tenini, içine akıt tüm vücudunu. Rest çek öyle ya da böyle. Dikine dikine inatlaş, vahşetini sergile. Tutkuların olsun, seni sen yapan. Ayağını denize değdir. Suyun vücudunu teslim alışına bırak kendini. Daha önce vücudunu böylesine teslimiyete bırakmış mıydın? Hava dışında ne kaplayabilir tüm vücudunu zerrece? Toprak. Toprak kaplayacak en sonunda tüm vücudunu senin de hikayen bitince.

01.05.2021
Kalkan / Ev Balkon

baskabirhayatmumkun tarafından yayımlandı

İstanbul'da şehrin ışıklarından yıldızları göremiyordum. E ben de yeryüzünde yıldızlara en yakın yere- Kalkan'a yerleştim. Peki sonra ne mi oldu?

Yorum bırakın