Nedir bu 30 da 30, 30 da 30 Yahu!

Şişşt! Gelin gelin benim de söyleyeceklerim var! Nereye kafamı çevirsem herkes 30+ için bir şeyler söylüyor, yazıyor, çiziyor, videolar üretiyor, tavsiyeler veriyor, ermişliklerini paylaşıyor… Hele bi yaklaşın hele, 31’i yarılayarak ben de konuşacağım! Bu akşamüstü gün batışına hazırlanırken, Fethiye ise cömert manzarası ve gökkuşağı jestiyle bize ortam sağladı, kızlarla Le Brunch’ta tadım yemeği masası etrafında“Nedir bu 30 da 30, 30 da 30 Yahu!” yazısının devamını oku

Bugün Kendimi Seçtim

Ben bugün artık kendimi seçtim! Yıllar sonra kendimi seçtim! Ne çok yüklendim kendime, yükleri taşıyabiliyorum diye ne çok kendime ait olmayan fazlalıkları, toprakları, yurtları sahiplendim… Mükemmeliyetçilik adı altında, çalışkanlık adı altında, iyi insan, yoldaş olma adına ben gurbet denilen başka bir toprakta, hiç borcum olmayan yükleri sahiplendim… Bu kibir, bu kendine güven nedendi? Ya da“Bugün Kendimi Seçtim” yazısının devamını oku

Hepimiz İçin Dilek Tuttum

İnsanlar mutsuz… Etrafımda kim varsa mutsuz ve eksik… Kadınlar mutsuz, tanıdığım çok kadın eksik…Erkekler mutsuz, konuştuğum tüm adamlar eksik ve mutsuz… İçleri eksik, ruhları yarım, yorgun argın… Toplum tüketmek istiyor, hunharca tüketmek… Verenler ise tükenmiş, tüketilmiş… Ben özelinde ise ‘şükrü’ seçiyorum. Şükürler olsun çokça kez… Allah’ın bana verdiklerine, kendi tırnaklarımla edindiklerime, kazandıklarıma ve kaybettiklerime… Teşekkür“Hepimiz İçin Dilek Tuttum” yazısının devamını oku

Kozasını Tekmeleyen Toy Kelebek

Kelebekliğine kavuşmak için kozasını parçalayan, bu uğurda tırnaklarını etinden kanata kanata ayıran, acısını bir gün kelebeğe dönüşeceğinin inadıyla yoksayan… Kanatlarını çırpmanın, ordan oraya özgürce pırpırlanmanın, tüm güzeliklerin renkleri arasında coşkuyla uçuşmanın, bütünleşmenin ve zaman zaman ayrışma hayalinin verdiği derin ferahlıkla ayakta kalan, hayata tutunan…An’ları harcayan. Uçmadan, konmadan, kanadının kırılmasının acısını hissetmeden yaşam döngüsünü tamamlamak istemeyen…“Kozasını Tekmeleyen Toy Kelebek” yazısının devamını oku

Işığın Peşinde

Kibritin aydınlattığı bir oda: ömrü kısa birden parlayıp, aniden sönen… Kutunun içindeki kibritler kadar ömrü… Sonrası gözlerinin karanlığa alışabildiği kadar aydınlık sadece… Mum ışığıyla aydınlanan başka bir oda: inceden sızım sızım istikrarla yanan, ipi tükendiğinde ışığı da kesilen… Sonrası yalnızca karartılarını seçebildiğin bir düzende hayat… Abajurlu bir daha da başka oda: yüksek lümenli, aydınlık, her“Işığın Peşinde” yazısının devamını oku

-8- KEBAPÇIDAN OTEL MÜDÜRLÜĞÜNE?

Hikayemi en son Temmuz 2020’de bırakmışım. Yazılar durdu ama hayat aktı bu 3 senede. Hadi kaldığımız yerden devam edelim mi? 25 yaşındaki o gün ki kadından bugün 28 yaşındaki kadına ne kaldı, neler gitti? Kebapçılık kariyerime elbette son verdim. Şubat 2021’den beri otelciyim. Evet üniversite yıllarında asla yapmam dediğim otelciliğin tam kucağına düştüm. Hem de“-8- KEBAPÇIDAN OTEL MÜDÜRLÜĞÜNE?” yazısının devamını oku

bir döngü hikayesi…

Tak tak tak tak tak tak tak tak tak tak…. Sayısız tak tak seslerinin bilmem kaç binincisinde doğdum. Her yeni doğan gibi günahsız, tertemiz başladı yolculuğum. Aslına bakarsan ben hiç kirlenmedim, suç da hiç bir zaman bende değildi; ellerinden geçtiklerim, dolaştığım kapılar kirliydi, günah doluydu zaman zaman. Ben hep rol değiştirdim. Kimi zaman günahkar, kimi“bir döngü hikayesi…” yazısının devamını oku

Hayatın Öğretisi

Hayat bana yakın zamanda aslında bildiğim bir gerçeğe daha sıkı sarılmam için bir işaret gönderdi ve bir de uyarı… Trafik kazası geçirdim! Masum bir kaza olduğunu söyleyemem, omzum kırıldı. Tam tamına 2 ay ailemden uzakta, yalnız yaşadığım bir şehirde bakıma muhtaç yaşadım. Biri soydu beni, giydirdi, yıkadı, yemeğimi yedirdi tam 2 ay… Mahremiyetim kalmadı, normalleşti“Hayatın Öğretisi” yazısının devamını oku

Yol

Bir doğum var sanki karnımda, hissediyorum. Sarmallar iç içe dönüp duruyor içimde. Ben ise kenara çekilmiş, kendi içimden kendimi çıkarmış, bir köşede kendi doğumumu izliyorum sakince, sanki olması gerekenin olması gerektiği zamanda olacak olmasına boyun eğmiş bir kabulleniş var üstümde. Ama bir doğum, bir dönüşüm var içimde anlayabiliyorum. Sadece sessizce, uzaktan içimi izliyorum. Başak bir“Yol” yazısının devamını oku

Z Raporu ve Sene Kapanışı

Epeydir kaybettiğim yazma pratiğimi, bir Z raporuyla hatırlamak istedim hazır sene kapanıp, yeni bir yıla girme motivasyonunu yakalamışken. Aslına bakarsanız, insan kullanmadığı yetilerini zamanla unutuyormuş. Bu sene bana bu farkındalığı oluşturdu. Epeydir kendime ördüğüm kabukla o denli içselleşmişim ki, kendime haksızlık etmişim. Bir gün yeşillendiğimi hissedince geldi aklım başıma. Bir kaç gün kadar kısa sürse“Z Raporu ve Sene Kapanışı” yazısının devamını oku