Kelebekliğine kavuşmak için kozasını parçalayan, bu uğurda tırnaklarını etinden kanata kanata ayıran, acısını bir gün kelebeğe dönüşeceğinin inadıyla yoksayan… Kanatlarını çırpmanın, ordan oraya özgürce pırpırlanmanın, tüm güzeliklerin renkleri arasında coşkuyla uçuşmanın, bütünleşmenin ve zaman zaman ayrışma hayalinin verdiği derin ferahlıkla ayakta kalan, hayata tutunan…An’ları harcayan. Uçmadan, konmadan, kanadının kırılmasının acısını hissetmeden yaşam döngüsünü tamamlamak istemeyen…“Kozasını Tekmeleyen Toy Kelebek” yazısının devamını oku