Hayat bana yakın zamanda aslında bildiğim bir gerçeğe daha sıkı sarılmam için bir işaret gönderdi ve bir de uyarı… Trafik kazası geçirdim! Masum bir kaza olduğunu söyleyemem, omzum kırıldı. Tam tamına 2 ay ailemden uzakta, yalnız yaşadığım bir şehirde bakıma muhtaç yaşadım. Biri soydu beni, giydirdi, yıkadı, yemeğimi yedirdi tam 2 ay… Mahremiyetim kalmadı, normalleşti“Hayatın Öğretisi” yazısının devamını oku
Kategori arşivleri: Otobiyografi
-7- VE KALKAN…
Burdan sonrasında Kalkandayım… Aslında anlatılcak, yazılacak çizilecek, üzerinde hayat çıkarımları yapılacak ve gün sonunda daha bir büyüdüğümü idrak edecek, o büyümüş halimle bile üstümde olan 25 yaşın toyluğunun farkında olacak bir çok hikayem var bu 2 senelik Kalkan metrajımda. Fakat size bunları anlatmayacağım. Genel pencereden bakarsak, burada kendi mutluluğu için yola çıkmış, İstanbul piyasasındaki güzel“-7- VE KALKAN…” yazısının devamını oku
– 6- KALKAN’A ADIM ADIM
Artık önümüze biçilmiş rollerin kısmen sonuna gelmiştim. Tüm eğitim yolları başarıyla katedilmiş, sıradaki yolculuk olan iş hayatına masamda eş dosttan gelen iyi dilek çiçekleriyle uğurlanmıştım. Şimdi sıra her düzenli hayatı benimseyen birey gibi, kabataslak şekilde aşılması gereken diğer adımlara kalmıştı; kariyerinde yükselmek, bir sevgili edinip ufaktan evlilik yoluna girmek, ardından bir çocuk dünyaya getirmek, haftasonlarına“– 6- KALKAN’A ADIM ADIM” yazısının devamını oku
-5- ÜNİVERSİTE YILLARI
Lise bitmiş… Yepyeni bir sayfa açılacak hayatımda. Türkbükü’nde arkadaşımın oteli var, yalnız tatile çıkmışım ilk kez. Ucu açık biletimin… Şimdi askerde Öğütçü, sağ sağlim gel güzel arkadaşım! Bölüm seçeceğim, karar veremiyorum. İşletme mi yoksa Uluslararası İşletmecilik ve Ticaret mi derken, ikinci yabancı dil, ticaret hukuku, gümrük, küresel piyasalar gibi ekstraları sebebiyle Uluslararası İşletmecilik ve Ticaret’te“-5- ÜNİVERSİTE YILLARI” yazısının devamını oku
-4- / LİSE YILLARI
Hayal desem hayal değil, gerçek desem inanmazsın… Öyle yıllardı lise yıllarım. Vira bismillah başlıyoruz… Kararımı vermişim, özel okulda okumak istiyorum liseyi, imkanları daha geniş…. İstek Vakfı’na ön kaydım yapılmış belli bir bursla. Tak telefon! Bostancı Doğa Koleji, gelin görüşelim diyor… Gittik. Ayıp olmasın diye bizi gezdiren hocaya ‘çok güzel, çok güzel tabii’ desem de okulu“-4- / LİSE YILLARI” yazısının devamını oku
-2- / ANAOKULU YILLARI
Annemin bana dair hayalleri arasında binicilik, golf ve piyano kursları vardı. Bundan 20 sene önce ne binicilik biliniyor, ne piyano bu kadar yaygın, golf ise Türkiye’ye henüz uğramamış bile… Çok zarif, prenses edasında bir kız çocuk yetiştirme planları gel gör ki tam tersine işliyor zamanla. Tam bir erkek Fatma oluyorum. Hatta öyle ki Beykoz’da mahalle“-2- / ANAOKULU YILLARI” yazısının devamını oku
-1- / BEBEKLİK DÖNEMİ
1995 senesinde Kadıköy’de doğdum. Dönemin en havalı hastanesi ‘Kadıköy Şifa’. Cinsiyeti belirsiz bir fetüstüm, tabii o zamanlar Baby Shower partileri yok, taze ebeveynler kendilerini cinsiyeti sürpriz olsun düşünceleriyle oyalıyorlar. İsmim ‘Aspurçe’ olacakken, aile büyüklerinin bu ne biçim isim, kızı harcarlar okul yıllarında lafları üzerine dayım tarafından Başak konuluyor. Gerçi bu isimle çok daha fazla harcandım“-1- / BEBEKLİK DÖNEMİ” yazısının devamını oku
Başka Bir Hayat Mümkün 