Hayatın Öğretisi

Hayat bana yakın zamanda aslında bildiğim bir gerçeğe daha sıkı sarılmam için bir işaret gönderdi ve bir de uyarı… Trafik kazası geçirdim! Masum bir kaza olduğunu söyleyemem, omzum kırıldı. Tam tamına 2 ay ailemden uzakta, yalnız yaşadığım bir şehirde bakıma muhtaç yaşadım. Biri soydu beni, giydirdi, yıkadı, yemeğimi yedirdi tam 2 ay… Mahremiyetim kalmadı, normalleşti“Hayatın Öğretisi” yazısının devamını oku

-7- VE KALKAN…

Burdan sonrasında Kalkandayım… Aslında anlatılcak, yazılacak çizilecek, üzerinde hayat çıkarımları yapılacak ve gün sonunda daha bir büyüdüğümü idrak edecek, o büyümüş halimle bile üstümde olan 25 yaşın toyluğunun farkında olacak bir çok hikayem var bu 2 senelik Kalkan metrajımda. Fakat size bunları anlatmayacağım.  Genel pencereden bakarsak, burada kendi mutluluğu için yola çıkmış, İstanbul piyasasındaki güzel“-7- VE KALKAN…” yazısının devamını oku

 BİR YAPRAK BİR ERKEK BİR KADIN

Yaprak, diyoruz mesela. Ama hangi yaprak? Koyu yeşil mi, açık yeşil mi, kızıla kaçmış mı, sararıp solmuş mu yoksa hercai mi? Büyük mü mesela ya da küçük mü? Geniş mi, ince mi? Ağaçta mı misal, yerde mi, yoksa otsu bir bitkinin bedeni mi? Savruluyor mu rüzgarda, güneş yakıyor mu tenini? Eksik mi yarısı, yoksa olması“ BİR YAPRAK BİR ERKEK BİR KADIN” yazısının devamını oku

YAŞA

Evet kaçtım! Şehrin kaosundan sıyrıldım. Tenimin altındaki, ta en derindeki fırtınalarım dindi. Şimdi biraz sakinlik… Kalabalıklarda kaybolurken, yalnızlıklarda kendimizi buluyoruz. Buna karşı neden inatla kalabalıkları seçiyoruz? Özümüzden  neden kaçıyoruz? Kaçmak korkakça, cesaretsizce, aciz bir duygu. İnsana aciz olmak yakışmaz,  korkaklık yakışmaz.  Eskiden yazlık yerlerin kış zamanlarında ürkerdim. Müthiş bir yalnızlığı hissettirirdi bana. Tıpkı ilkokulda öğrenciler“YAŞA” yazısının devamını oku