Bir doğum var sanki karnımda, hissediyorum. Sarmallar iç içe dönüp duruyor içimde. Ben ise kenara çekilmiş, kendi içimden kendimi çıkarmış, bir köşede kendi doğumumu izliyorum sakince, sanki olması gerekenin olması gerektiği zamanda olacak olmasına boyun eğmiş bir kabulleniş var üstümde. Ama bir doğum, bir dönüşüm var içimde anlayabiliyorum. Sadece sessizce, uzaktan içimi izliyorum. Başak bir“Yol” yazısının devamını oku